Dziennikarze są doprawdy niepoprawni. Po raz pierwszy dostrzegłem to w bodaj w 1963 roku, czytając w szacownym ongis "The TIMES" artykuł o ogromnym tytule: "WOJNA CHIŃSKO-SOWIECKA". Pod nim, mniejszymi literami: "Niewykluczona w najbliższej przyszłości"; poniżej, jeszcze mniejszymi: "Oświadczył przedstawiciel Chin w ONZ". Z uważniejszego przeczytania tekstu wynikało, że zdanie to wypowiedzial przedstawiciel Tajwanu w jednej z podkomisyj UNESCO.

Przypomniałem to sobie wczoraj, czytając bodaj w "DZIENNIKU On-line" "informację" zatytuyłowaną: "Polska nie dostanie pieniędzy na tarczę", poniżej, nieco mniejszymi literami: "A Czesi dostaną". Z tekstu wynikało, że jest to efekt głosowania w jednej z licznych podkomisyj Izby Reprezentantów USA. Oczywiscie każdy wie, że sprawa ta jest potem "głosowana" w pięciu innych podkomisjach, potem trafia do kilku komisji (gdzie też jest "głosowana"), a dopiero potem ustawa trafia, jak i w Polsce, na posiedzenie ichniego sejmu, czyli Izby Reprezentantów, która tamtymi głosowaniami wcale nie jest związana, następnie trafia do Senatu, gdzie po przemaglowaniu w Komisjach jest głosowana. Teraz, jeśli została przegłosowana w takim samym kształcie, trafia do podpisu prezydenta - a jeśli nie w takim samym, to nieraz i pół roku Izba, i Senat "ucierają" ją - tak długo, aż dojdą do uzgodnionej formuły - i wtedy wędruje po podpis do Prezydenta. Po czym, jeśli reprezentuje poglądy Demokratow (mających minimalną większość), to prezydent ją wetuje - i po ustawie.

Na początku roku 2006 kaliszanie dowiedzieli się z mediów, że zostali ukarani przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów grzywną w wysokości prawie 39 tys. zł. Kara została nałożona za to, że władze miasta zablokowały dostęp do rynku wywozu śmieci, wprowadzając do miejscowego prawa przepis zmuszający podmioty gospodarcze, które chciałyby w tym rynku uczestniczyć, do posiadania bazy na terenie Kalisza lub przynajmniej jednej z sąsiadujących gmin.

Cała sprawa i grzywna dla miasta spowodowana była skargą firmy Bakun, która chciała rozpocząć działalność w Kaliszu, ale nie miała ochoty, potrzeby lub odpowiednich środków, aby otwierać tutaj bazę i przez ów nieszczęsny przepis zgody nie otrzymała.

Kontrola UOKiK stwierdziła wówczas, że zarządzenie prezydenta Kalisza, stawiające dodatkowe ponad wymagane prawem ogólnym warunki, ogranicza i utrudnia rozwój konkurencji, poprzez co mieszkańcy są pozbawieni możliwości dostępu do szerszej oferty w zakresie tych usług. Odmowa dla firmy Bakun była zatem przejawem nieuprawnionych, monopolistycznych działań władz miasta, gdyż odległość między bazą a miejscem świadczenia usług nie powinna być kwestią podlegającą ocenie organu wydającego zezwolenie, albowiem nie można z góry zakładać, że będzie to czynnik powodujący nieprzestrzeganie prawa przez taką firmę.

Ratusz zareagował na tę karę dość buńczucznie. Prezydent miasta dr inż.Janusz Pęcherz stanął na stanowisku, że "nie mamy sobie nic do zarzucenia" i postanowił złożyć apelację. Jednocześnie jednak poinformowano dziennikarzy, że kwota kary jest niewielka, bo UOKiK nakładał już w swojej historii grzywny idące w miliony złotych. Miało to prawdopodobnie na celu zmniejszenie wagi ewentualnych zarzutów pod adresem władz. Na tym sprawa pewnie by ucichła, bo miejscowi dziennikarze mieli ważniejsze problemy na głowie, a dla radnych była to chyba rzeczywiście za mała kwota, aby iść na udry z zarządem. Problem podjęli jedynie działacze Unii Polityki Realnej, oburzeni zarówno próbą ograniczenia wolnego rynku, jak i słowami o "niewielkiej kwocie" kary.

Jeszcze w ubiegłym roku pisałem, że rzucenie hasła budowy IV Rzeczypospolitej, które oznacza próbę rozpędzenia grupy dotychczas trzymającej władzę i zajęcie jej miejsca, wywoła niesamowity wrzask. Jest to całkowicie naturalne, jako że korzenie tej grupy sięgają czasów stalinowskich i przerastają tkankę społeczną na podobieństwo raka. Na samą myśl o takiej operacji członków grupy przenikają dreszcze, a z ust wyrywa się okrzyk zgrozy. Wiedzą oni bowiem, że nie da się jej przeprowadzić z całkowitym znieczuleniem, więc ból będzie trudny do zniesienia. W przeczuciu tych paroksyzmów komuch podniósł wrzask, zanim jeszcze ktokolwiek zdążył przyłożyć siekierę do pnia, a kiedy ostrze uderzyło po raz pierwszy, wrzaski i krzyki podniosły się aż ku niebiosom.

Musiała nastąpić pełna mobilizacja, której przebieg można odtworzyć na podstawie sekwencji wydarzeń. "Najpierw jest tak: tworzą się grupki: tutaj tuwimy, tam kadłubki, tu nacje te - tu te" - twierdzi poeta. Wszystko to oczywiście jest możliwe, łącznie z "tuwimami" i "kadłubkami", w tym jednakże przypadku wszystko wskazuje na to, iż na początku przeprowadzono mobilizację szeregowych konfidentów. Dwaj inicjatorzy "ruchu obywatelskiego nieposłuszeństwa" okazali się wprawdzie podejrzani o współpracę ze Służbą Bezpieczeństwa, ale nie tylko nie konfunduje to pozostałych sygnatariuszy uczelnianych protestów, a przeciwnie - skłania ich do przejścia na wyższy stopień zaangażowania. W obronie podejrzanych o agenturalną przeszłość produkują kolejne protesty, których niedościgłym wzorem pozostało zbiorowe wystąpienie Wydziału Humanistycznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego przeciwko mnie, gdy ujawniłem casus pascudeus, jaki przytrafił się panu prof.Jerzemu Kłoczowskiemu. Wtedy musiał to być rodzaj rozpoznania walką, a zdobyte wówczas cenne doświadczenia najwyraźniej zostały powielone w charakterze regulaminów. Wygląda na to, że mimo upływu 18 lat od sławnej transformacji ustrojowej, partia wewnętrzna nadal mocno trzyma konfidentów w garści, a i oni chodzą jak w zegarku.